And Dağları’nın buzullarla kaplı zirvesinde, deniz seviyesinden 5 bin 100 metre yükseklikte bulunan La Rinconada’da yaklaşık 50 bin kişi altın madenlerinde çalışıyor. Dünyanın en yüksek kalıcı yerleşimi olarak bilinen kasabada madencilik, kayıt dışı ve kuralsız koşullarda yapılıyor.
Oksijen seviyesinin normal değerlerin yarısına kadar düştüğü bölgede yaşayanların neredeyse tamamı geçimini altın madenciliğinden sağlıyor. Kasabada kanalizasyon, çöp toplama ve temiz su şebekesi bulunmuyor; resmi güvenlik güçleri de görev yapmıyor.
Madenlerde düzenli maaş ya da garanti gelir yerine “cachorreo” adı verilen bir sistem uygulanıyor. Bu düzende işçiler 30 gün boyunca ücret veya yevmiye almadan çalışıyor.
Madenciler 31. gün, omuzlarında taşıyabildikleri kadar kaya parçasını madenden çıkarabiliyor. Kayaları kendi imkânlarıyla ufalayan işçiler, içinden çıkan altını alıyor; altın çıkmaması ya da az çıkması hâlinde bir aylık çalışmalarının karşılığını elde edemiyor.
Temel altyapı hizmetlerinin yokluğu çevre kirliliğine yol açarken, madenlerin neden olduğu cıva zehirlenmesi vakalarının da yoğun görüldüğü belirtiliyor. Resmi polis gücü bulunmayan kasabada güvenlik, yerel gruplar ve maden işletmelerinin koyduğu kurallarla sağlanmaya çalışılıyor.
