1999’da Panama Kanalı’ndaki Barro Colorado Adası’na bırakılan iki genç harpi kartalını izleyen biyologlar, kuşların avlanma alışkanlıklarını ve adadaki maymunların tepkilerini inceledi. Araştırmacılar, kartallar adadan ayrıldıktan aylar sonra da maymunların gökyüzünü kontrol etmeyi sürdürdüğünü gözlemledi.
Panama Kanalı’nın inşası sırasında 1913’te oluşan Gatun Gölü’nün suları, eski tepelerin bazı bölümlerini adalara dönüştürdü. Gölün en büyük adası Barro Colorado, zamanla tropikal orman araştırmalarının yürütüldüğü bir merkez oldu.
Adanın küçük olması jaguar ve puma gibi büyük yırtıcıların burada yaşamasını zorlaştırdı. Adada kaydedilen son harpi kartalı 1950’de görülmüştü; nesli tehlike altındaki türü yeniden doğaya kazandırmak isteyen Peregrine Fund, 1999’da iki genç kartalı adaya bıraktı ve kuşları radyo vericileriyle izledi.
Biyolog Janine Touchton ve ekibi, kartalların avlanmasını 14 ay boyunca takip etti. Erkek kartal, adaya bırakıldıktan sonraki ilk 89 günde dokuz farklı türe ait 25 hayvan yakaladı; avlarının yaklaşık yarısını tembel hayvanlar oluşturdu.
Ekibe daha sonra katılan yaklaşık 8 kilogramlık dişi kartal ise daha çok primatları avladı. Yakalanan primatların yüzde 80’ini uluyan maymunlar oluştururken, dişi kartal güneşli günlerde ağaçların üst dallarındaki tembel hayvanları, bulutlu ve yağışlı havalarda sesleriyle yerini belirlediği maymunları hedef aldı.
Araştırma sırasında maymunlara yönelik 30 kartal saldırısı gözlendi; bunların yedisi başarılı oldu. Uluyan maymunlar kartalı fark ettiklerinde alarm sesleri çıkarıp ağaç gövdelerine kaçtı, yetişkin erkekler ise zaman zaman kartalı uzaklaştırmaya çalıştı.
Araştırmacıların hoparlörle yaptığı deneyde, harpi kartalının sesini duyan ada maymunları başlarını kaldırıp dalları taradı ve ses kesildikten sonra da çevrelerini kontrol etti. Kartalların uzun süredir görülmediği anakaradaki maymunlar ise aynı sese yalnızca kısa süreli merak gösterdi.








