Şiddetli geçimsizlik yaşayan çiftin karşılıklı boşanma davasında Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadının miras nedeniyle psikolojik baskıya maruz kaldığı ve hakaret edildiği iddialarını değerlendirdi. Yüksek Mahkeme, kadının manevi tazminat talebinin reddedilmesini doğru bulmadı.
Aile Mahkemesi, erkeğin eşine henüz hayatta olan babasından kalacak miras malları nedeniyle baskı yaptığını, bunu kadının aile üyelerinin yanında da sürdürerek onu rencide ettiğini belirledi. Erkeğin kayınpederine de sürekli hangi malları bırakacağını sorduğu kaydedildi.
Mahkeme, erkeğin eşine ve çocuklarına kaba davrandığı, eşine ailesinin yanında hakaret ettiği ve agresif tutum sergilediği kanaatine vardı. Kadının boşanma davasını kabul ederek tarafların boşanmasına, kadın için yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmetti; erkeğin karşı davasını reddetti.
Erkeğin avukatının istinaf başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi, kadına ve ailesine yüksek sesle söylenen sözlerin küçük düşürücü olmadığı değerlendirmesini yaptı. BAM, belirlenen kusurlu davranışların kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle manevi tazminat talebini reddetti.
Karar taraf vekillerince temyiz edilince dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne geldi. Daire, tanık beyanlarının erkeğin sürekli hakaret ettiği iddiasını doğruladığını ve bu davranışın erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiğini belirtti; hakaretin kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını vurguladı.
Yargıtay ayrıca, erkeğin kadına babasından kalacak miras malları nedeniyle psikolojik baskı yaptığı ve bunu ailesinin yanında da sürdürerek kadını rencide ettiği yönündeki Aile Mahkemesi tespitini hukuka uygun buldu.
