Adana ve Antalya’nın ardından Fethiye, Boğaziçi, Ankara, Eskişehir, İzmir Akdeniz, İstanbul Suç ve Ceza ile Trabzon film festivallerinde yerli ve yabancı yapımların izleyiciyle buluşması bekleniyor. Festival değerlendirmesinde, sinema salonlarındaki seyirci sayısının düşük olduğu ve izleyicilerin filmleri salonlardan çok platformlarda izlemeyi tercih ettiği belirtiliyor.
Festivaller, sinemadaki yozlaşma ve kolaycılığa karşı nitelikli üretimi ve izleyiciyi destekleyen bir alan olarak ele alınıyor. Bu etkinliklerin filmlere görünürlük kazandırdığı, nitelikli film izleyicisi yetiştirmeye katkı sunduğu ve parasal ödüller aracılığıyla yapımcılarla yönetmenlere destek sağladığı ifade ediliyor.
Değerlendirmede, festivallerin kendilerini mutlaka yarışma düzenlemek zorunda hissetmemesi gerektiği savunuluyor. Aynı filmlerin farklı festivallerde yer almasının, yarışan filmlerden çok jürileri öne çıkarabildiği belirtilerek ödüllere ayrılan kaynağın seçkideki filmler arasında eşit paylaşılması öneriliyor.
Bu yaklaşımın, festivallerin değerini ödül miktarından çok seçkinin niteliğine ve organizasyonun başarısına bağlayacağı aktarılıyor. Küçük bütçeli festivallerin de yapımcılara parasal ödül yerine görünürlük ve medya desteği sunabileceği kaydediliyor.
Adana ve Antalya’daki Ulusal Yarışma’ya yoğunlaşmanın, Uluslararası seçki ile Ulusal Belgesel ve Kısa Film Yarışmaları’ndaki yapımların görünürlüğünü sınırlayabildiği belirtiliyor. Kısa ve belgesel filmlerin festival dışındaki izleyiciye ulaşma olanaklarının da kısıtlı olduğu vurgulanıyor.
Festivaller arasında işlevsel bir rol dağılımı kurulması ve kısa filmlere odaklanan etkinliklerin bu niteliğiyle değerlendirilmesi öneriliyor. İzmir’de düzenlenen Kısa Film Festivali, kısa film ağırlıklı programa örnek gösteriliyor; kısa film ve belgesel alanlarında festival ödüllerinin dışındaki tek desteğin Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü’nden geldiği aktarılıyor.
