Şiddetli geçimsizlik nedeniyle karşılıklı boşanma davası açan çiftin dosyasını inceleyen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, eşine babasından kalması beklenen miras malları konusunda psikolojik baskı yapan erkeği tam kusurlu buldu. Daire, kadının manevi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine hükmetti.
Aile Mahkemesi, erkeğin miras nedeniyle hem eşini hem de kayınpederini bunalttığını, baskısını kadının aile üyelerinin yanında da sürdürerek onu rencide ettiğini belirlemişti. Mahkeme, kadının boşanma davasını kabul ederek tarafların boşanmasına, kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata karar vermiş; erkeğin karşı davasını reddetmişti.
Kararda, erkeğin kayınpederine “orayı mı, burayı mı bırakacaksın” diyerek baskı yaptığı ve bu davranışlarının son dönemde arttığı aktarılmıştı. Ayrı yaşadıkları dönemde eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, çocuklarını görmek için de gelmediği belirtilmişti.
Erkek avukatının istinaf başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi, kadının ve ailesinin yanında söylenen sözleri küçük düşürücü bulmamış; erkeğe yüklenen bazı kusurları yerinde görmemişti. Kadının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat talebini de reddetmişti.
Taraf vekillerinin temyizi üzerine dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’ne geldi. Daire, erkeğin hakaret ettiğine ilişkin iddianın tanık beyanlarıyla ispatlandığını ve bu eylemin kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını değerlendirdi.
Yargıtay, eşine miras konusunda psikolojik baskı yapan ve hakaret eden erkeğin tam kusurlu olduğu sonucuna vardı. Kadın lehine manevi tazminata hükmedildi.
